Elewator lekki (single joint elevator)
Słownik kwalifikacji GIW.12 - Wykonywanie prac wiertniczych
Elewator lekki, nazywany też single joint elevator, to osprzęt wiertniczy służący do chwytania i podnoszenia pojedynczej rury, najczęściej rury okładzinowej, podczas prac na wiertni. W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest określenie „single joint”, czyli pojedynczy odcinek rury, a nie cała kolumna rur.
Do czego służy?
Elewator lekki wykorzystuje się przede wszystkim do:
- wciągania pojedynczych rur okładzinowych do szybu,
- podawania rury z pomostu lub rampy do strefy roboczej,
- bezpiecznego uchwycenia rury podczas manipulowania nią na wiertni.
Nie jest to narzędzie przeznaczone do zapuszczania całej kolumny rur do otworu. Do takich operacji stosuje się odpowiedni cięższy osprzęt elewatorowy, kliny, zawiesia i urządzenia dostosowane do obciążeń kolumny.
Jak działa?
Elewator obejmuje rurę i zamyka się na niej za pomocą mechanizmu zatrzaskowego lub zamka. Po prawidłowym zamknięciu umożliwia podniesienie rury za pomocą układu wyciągowego. Musi być dobrany do średnicy rury oraz dopuszczalnego obciążenia roboczego.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Elewator lekki = pojedyncza rura okładzinowa.
Nie należy mylić go z osprzętem do:
- zapuszczania całej kolumny rur okładzinowych,
- zapuszczania pasów rur płuczkowych,
- pracy z przewodem wiertniczym pod dużym obciążeniem.
W praktyce jego zadaniem jest transport i podawanie pojedynczej rury, a nie prowadzenie zasadniczej operacji zapuszczania kolumny do otworu.