Nacisk na świder
Słownik kwalifikacji GIW.12 - Wykonywanie prac wiertniczych
Nacisk na świder to siła, z jaką świder jest dociskany do dna otworu wiertniczego. W literaturze często spotyka się oznaczenie WOB od angielskiego Weight on Bit. Jest to jeden z podstawowych parametrów wiercenia, obok prędkości obrotowej, wydatku płuczki i momentu obrotowego.
Jak powstaje nacisk na świder?
Nacisk uzyskuje się przez odpowiednie opuszczenie przewodu wiertniczego. Część ciężaru przewodu, zwłaszcza obciążników wiertniczych, zostaje przeniesiona na świder. Operator kontroluje ten parametr za pomocą urządzenia kontrolno-pomiarowego, czyli ciężarowskazu.
W uproszczeniu:
- większy ciężar przewodu „zawieszony” na haku oznacza mniejszy nacisk na świder,
- mniejszy ciężar na haku podczas wiercenia oznacza, że część ciężaru została przeniesiona na świder.
Znaczenie podczas wiercenia
Prawidłowy nacisk na świder wpływa na:
- szybkość zwiercania skały,
- trwałość świdra,
- stabilność pracy przewodu wiertniczego,
- ograniczenie drgań i uszkodzeń narzędzi.
Zbyt mały nacisk powoduje wolny postęp wiercenia i słabe wykorzystanie świdra. Zbyt duży nacisk może doprowadzić do nadmiernego zużycia świdra, wzrostu momentu obrotowego, skrzywienia otworu albo uszkodzenia przewodu.
W kontekście egzaminu
Jeżeli na zdjęciu widoczny jest ciężarowskaz z podziałką dotyczącą obciążenia świdra, poprawnym parametrem jest nacisk na świder, a nie ciśnienie płuczki, postęp wiercenia ani moment obrotowy.