Płuczka na bazie oleju syntetycznego
Słownik kwalifikacji GIW.12 - Wykonywanie prac wiertniczych
Płuczka na bazie oleju syntetycznego to płuczka wiertnicza, w której fazą ciągłą jest syntetyczny płyn olejowy, a nie woda. Należy do płuczek olejowych lub inwersyjnych, stosowanych tam, gdzie wymagana jest duża stabilność otworu, ograniczenie filtracji oraz dobra ochrona strefy złożowej.
Zastosowanie
Tego typu płuczki stosuje się m.in. podczas:
- dowiercania do złóż ropy naftowej i gazu ziemnego,
- wiercenia w warstwach wrażliwych na wodę,
- wiercenia w strefach o niskim ciśnieniu złożowym,
- prac wymagających ograniczenia uszkodzenia przepuszczalności skały zbiornikowej.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest skojarzenie: złoże ropy lub gazu + anomalnie niskie ciśnienie złożowe = płuczka na bazie oleju syntetycznego.
Dlaczego jest korzystna przy niskim ciśnieniu złożowym?
Przy anomalnie niskim ciśnieniu złożowym łatwo doprowadzić do ucieczki płuczki w głąb formacji. Płuczki syntetyczne mogą być projektowane tak, aby miały korzystne właściwości reologiczne, dobrą smarność i ograniczoną filtrację. Dzięki temu zmniejszają ryzyko uszkodzenia strefy przyodwiertowej i problemów z dopływem ropy lub gazu po udostępnieniu złoża.
Cechy charakterystyczne
- bardzo dobra smarność,
- mała reaktywność z iłami i skałami ilastymi,
- ograniczenie filtracji do złoża,
- możliwość stosowania w trudnych warunkach geologicznych,
- mniejsze oddziaływanie środowiskowe niż klasyczne płuczki na bazie oleju mineralnego.
Uwaga egzaminacyjna
Nie należy mylić tej płuczki z płuczką solno-barytową, która służy raczej do uzyskania dużej gęstości, ani z płuczką w pełni zasoloną, stosowaną głównie przy przewiercaniu warstw soli lub ograniczaniu pęcznienia iłów.