Średnica świdra pod rury okładzinowe
Słownik kwalifikacji GIW.12 - Wykonywanie prac wiertniczych
Średnica świdra dobierana jest tak, aby po odwierceniu otworu można było bezpiecznie zapuścić kolumnę rur okładzinowych oraz pozostawić odpowiednią przestrzeń pierścieniową na cementowanie. Otwór musi być więc większy od zewnętrznej średnicy rur.
Zasada doboru
W praktyce wiertniczej stosuje się typowe zestawienia średnic rur okładzinowych i średnic świdrów. Nie dobiera się ich wyłącznie przez proste dodanie zapasu w milimetrach, lecz korzysta z przyjętych standardów calowych.
Dla kolumny rur okładzinowych 9 5/8 cala typową średnicą otworu jest 12 1/4 cala, czyli około:
- 12,25 × 25,4 mm = 311,15 mm,
- po zaokrągleniu: 311 mm.
Dlatego pod kolumnę rur okładzinowych 9 5/8 cala stosuje się świder o średnicy 311 mm.
Przykładowe typowe zestawienia
- rury 13 3/8 cala → świder 17 1/2 cala ≈ 445 mm,
- rury 9 5/8 cala → świder 12 1/4 cala ≈ 311 mm,
- rury 7 cali → świder 8 1/2 cala ≈ 216 mm,
- mniejsze kolumny techniczne lub eksploatacyjne mogą wymagać świdrów około 149 mm.
Dlaczego średnica otworu jest większa?
Większa średnica otworu zapewnia luz technologiczny potrzebny do zapuszczenia rur, cyrkulacji płuczki i prawidłowego wypełnienia przestrzeni pierścieniowej zaczynem cementowym. Zbyt mały otwór może utrudnić lub uniemożliwić zapuszczenie kolumny, a zbyt duży zwiększa ilość potrzebnego cementu i koszty robót.