Azymut otworu wiertniczego
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Azymut otworu wiertniczego określa kierunek przebiegu osi otworu w płaszczyźnie poziomej. Podaje się go w stopniach, najczęściej od 0° do 360°, licząc zgodnie z ruchem wskazówek zegara od kierunku północnego.
Podstawowe kierunki azymutu
- 0° lub 360° – północ,
- 90° – wschód,
- 180° – południe,
- 270° – zachód.
Kierunki pośrednie interpretuje się według ćwiartek:
- 0°–90° – kierunek północno-wschodni,
- 90°–180° – kierunek południowo-wschodni,
- 180°–270° – kierunek południowo-zachodni,
- 270°–360° – kierunek północno-zachodni.
Znaczenie w profilowaniu otworu
Podczas profilowania krzywizny otworu rejestruje się m.in. głębokość pomiaru, azymut oraz kąt odchylenia osi otworu od pionu. Azymut mówi, w którą stronę odchyla się otwór, natomiast kąt krzywizny informuje, jak duże jest to odchylenie.
Przykład interpretacji
Jeżeli w tabeli azymut wynosi około 216°–246°, oś otworu biegnie w kierunku południowo-zachodnim, ponieważ wartości mieszczą się między 180° a 270°.
Jeżeli później azymut wzrasta do około 291°–294°, kierunek zmienia się na północno-zachodni, ponieważ wartości przekraczają 270° i mieszczą się w przedziale 270°–360°.
W takim przypadku poprawny wniosek brzmi: oś otworu zmienia kierunek z południowo-zachodniego na północno-zachodni.