Bilans materiałów płuczkowych
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Bilans materiałów płuczkowych to zestawienie ilości środków używanych do sporządzania i regulacji parametrów płuczki wiertniczej. Obejmuje m.in. bentonit, baryt, CMC, NaOH oraz inne dodatki chemiczne.
Do czego służy bilans?
Bilans pozwala określić:
- ile materiału dostarczono lub było dostępne,
- ile zużyto w danym okresie, najczęściej w ciągu doby,
- jaki jest stan końcowy zapasu,
- czy należy zamówić kolejną dostawę.
W praktyce dane te wpisuje się do raportu płuczkowego lub dokumentacji dobowej prowadzonej na wiertni.
Podstawowy wzór
Najprostszy zapis bilansu ma postać:
stan końcowy = ilość dostępna − zużycie dobowe
W pełniejszej dokumentacji można stosować wzór:
stan końcowy = stan początkowy + dostawy − zużycie ± korekty
Korekty mogą wynikać np. z przesunięć magazynowych, strat, błędów pomiarowych albo zwrotów materiału.
Przykład
Jeżeli dla Bentonitu Special podano:
- dostawa: 8 200 kg,
- zużycie dobowe: 1 200 kg,
to:
8 200 kg − 1 200 kg = 7 000 kg
Stan końcowy wynosi więc 7 000 kg.
Typowe błędy
Najczęstsze pomyłki to dodawanie zużycia zamiast odejmowania, nieuwzględnienie jednostek lub przepisanie danych z niewłaściwego wiersza tabeli. W zadaniach egzaminacyjnych należy zawsze odczytywać dane dla konkretnego materiału i wykonać proste działanie bilansowe.