Cementowanie przez przewód wiertniczy
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Cementowanie przez przewód wiertniczy polega na wtłaczaniu zaczynu cementowego nie bezpośrednio przez całą kolumnę rur okładzinowych, lecz przez zapuszczony do niej przewód wiertniczy. Metoda ta jest rozpoznawalna w projekcie po zapisach typu: „zapuścić przewód wiertniczy z żądłem” oraz „osadzić go w gnieździe zaworu zwrotnego”.
Charakterystyczne elementy
W tej metodzie stosuje się:
- przewód wiertniczy jako drogę tłoczenia zaczynu,
- żądło cementacyjne, czyli końcówkę przewodu wprowadzoną w odpowiednie gniazdo,
- zawór zwrotny, który zapobiega cofaniu się zaczynu lub płuczki,
- często także ciecz buforową, oddzielającą płuczkę od zaczynu cementowego.
Jak rozpoznać tę metodę w zadaniu egzaminacyjnym?
Jeżeli w opisie prac pojawia się polecenie:
- zapuścić przewód wiertniczy do rur okładzinowych,
- osadzić żądło w gnieździe zaworu zwrotnego,
- przepłukać otwór przez przewód,
to oznacza, że cementowanie będzie prowadzone przez przewód wiertniczy.
Różnica względem cementowania z klockami
W cementowaniu klasycznym zaczyn tłoczy się przez kolumnę rur okładzinowych, a jego przemieszczanie kontrolują klocki cementacyjne. W cementowaniu przez przewód wiertniczy kluczową informacją nie jest liczba klocków, lecz obecność przewodu wiertniczego z żądłem osadzonym w zaworze zwrotnym.
Znaczenie praktyczne
Metoda umożliwia kontrolowane podanie zaczynu cementowego do dolnej części kolumny rur okładzinowych i ogranicza ryzyko niepożądanego mieszania cieczy w otworze.