Filtracja płuczki wiertniczej
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Filtracja płuczki wiertniczej to pomiar ilości filtratu, czyli cieczy oddzielającej się od płuczki pod wpływem ciśnienia, oraz ocena osadu tworzącego się na sączku. Badanie wykonuje się najczęściej za pomocą prasy filtracyjnej.
Co mierzy się podczas badania?
W typowym pomiarze filtracji określa się:
- objętość filtratu – zwykle podawaną w cm³ po określonym czasie,
- grubość osadu iłowego – podawaną w milimetrach [mm],
- wygląd i jakość osadu, np. czy jest zwarty, cienki, gruby lub spękany.
Osad iłowy
Osad iłowy, nazywany też plackiem filtracyjnym, powstaje z cząstek stałych płuczki zatrzymanych na powierzchni sączka lub ściany otworu. Jego zadaniem jest ograniczenie dalszej filtracji cieczy do skał przepuszczalnych.
Dobry osad powinien być:
- cienki,
- szczelny,
- elastyczny,
- łatwy do usunięcia podczas dalszych prac.
Zbyt gruby osad może powodować problemy technologiczne, np. zwiększenie oporów ruchu przewodu wiertniczego, ryzyko przychwycenia przewodu lub pogorszenie warunków cementowania.
Jednostka w raporcie płuczkowym
Po wykonaniu pomiaru filtracji wynik dotyczący grubości osadu zapisuje się w raporcie płuczkowym w milimetrach. Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią jest: milimetr.