Korek cementowy

Korek cementowy to odcinek stwardniałego zaczynu cementowego wykonany w otworze wiertniczym lub w rurach okładzinowych. Stosuje się go m.in. do likwidacji części otworu, izolacji wybranych interwałów, zabezpieczenia stref zawodnionych albo przygotowania otworu do dalszych prac.

Strop i spąg korka

Przy opisie korka cementowego ważne są dwie głębokości:

• strop korka – górna granica korka, czyli mniejsza głębokość,
• spąg korka – dolna granica korka, czyli większa głębokość.

Wysokość korka oblicza się jako różnicę głębokości spągu i stropu:

wysokość korka = głębokość spągu − głębokość stropu

Przykład obliczenia

Jeżeli rury okładzinowe zapuszczono do głębokości 570 m, a strop korka cementowego ma znajdować się na głębokości 550 m, to wysokość korka w rurach wynosi:

570 m − 550 m = 20 m

Oznacza to, że korek cementowy zajmuje dolne 20 metrów rur okładzinowych.

Zastosowanie w likwidacji otworu

Podczas częściowej likwidacji otworu korek cementowy może zamykać dolny odcinek otworu lub rur. Po jego wykonaniu często sprawdza się położenie stropu korka, aby potwierdzić, że cement znajduje się na wymaganej głębokości. Jest to istotne dla bezpieczeństwa dalszych prac oraz szczelności otworu.