Koronka rdzeniowa
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Koronka rdzeniowa to narzędzie wiercące stosowane do wykonywania otworów z jednoczesnym pobieraniem próbki skały w postaci rdzenia. W przeciwieństwie do typowych świdrów, które rozdrabniają całą skałę na zwierciny, koronka rdzeniowa wycina pierścieniowo skałę wokół próbki, pozostawiając w środku walcowy rdzeń.
Zasada działania
Koronka rdzeniowa pracuje na dnie otworu, skrawając skałę tylko po obwodzie. Wewnątrz narzędzia znajduje się przestrzeń, do której wchodzi rdzeń skalny. Rdzeń jest następnie wydobywany na powierzchnię, zwykle za pomocą aparatu rdzeniowego lub rdzeniówki.
Do czego służy rdzeń?
Rdzeń skalny pozwala ocenić rzeczywistą budowę geologiczną przewiercanych warstw. Na podstawie rdzenia można określić m.in.:
- rodzaj skały,
- uławicenie i spękania,
- porowatość i przepuszczalność,
- nasycenie płynami złożowymi,
- własności mechaniczne skał.
Różnica względem zwykłego świdra
Zwykły świder, np. gryzowy lub PDC, niszczy skałę na całej powierzchni dna otworu i wynosi ją w postaci zwiercin. Koronka rdzeniowa nie rozdrabnia całej skały, lecz wycina próbkę walcową. Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych narzędziem do pobierania próbek skalnych w postaci rdzenia jest właśnie koronka rdzeniowa lub zestaw rdzeniowy.