Lepkość umowna płuczki wiertniczej
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Lepkość umowna to parametr płuczki wiertniczej określany za pomocą lejka Marsha. Wynik pomiaru podaje się w sekundach [s] i oznacza czas wypływu określonej objętości płuczki przez otwór lejka.
W raportach płuczkowych wynik z lejka Marsha wpisuje się właśnie przy pozycji Lepkość umowna [s], a nie przy gęstości, granicy płynięcia ani lepkości plastycznej.
Na czym polega pomiar?
Pomiar polega na wlaniu płuczki do lejka Marsha i zmierzeniu czasu, w którym ustalona objętość cieczy wypłynie do naczynia pomiarowego. Im dłuższy czas wypływu, tym większa lepkość umowna płuczki.
Co ocenia ten parametr?
Lepkość umowna pozwala szybko ocenić ogólną płynność płuczki wiertniczej. Jest to pomiar prosty i polowy, stosowany na wiertni do bieżącej kontroli jakości płuczki.
Ważne rozróżnienie
- Lepkość umowna [s] — mierzona lejkiem Marsha.
- Gęstość [g/cm³] — mierzona wagą płuczkową.
- Granica płynięcia [lb/100 ft²] — wyznaczana z pomiarów reologicznych.
- Lepkość plastyczna lub pozorna — określana zwykle lepkościomierzem obrotowym.
Znaczenie w praktyce
Zbyt mała lepkość może pogorszyć wynoszenie zwiercin z otworu. Zbyt duża lepkość może zwiększać opory przepływu i obciążenie pomp płuczkowych. Dlatego lepkość umowną kontroluje się regularnie i zapisuje w raporcie płuczkowym.