Nadciąg przewodu wiertniczego
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Nadciąg przewodu wiertniczego to dodatkowa siła przyłożona do przewodu ponad jego ciężar własny. Stosuje się go między innymi podczas prób uwolnienia przewodu, gdy doszło do jego przychwycenia w otworze.
Jeżeli przewód waży 75 t, to samo jego utrzymanie na haku powoduje obciążenie 75 t. Każda dodatkowa siła ciągnięcia ponad tę wartość jest nadciągiem.
Jak obliczyć maksymalny nadciąg?
Maksymalny dopuszczalny nadciąg zależy od nośności urządzenia wiertniczego, przede wszystkim od udźwigu na haku.
Wzór:
nadciąg maksymalny = dopuszczalne obciążenie haka − ciężar przewodu
Przykład:
- ciężar przewodu: 75 t,
- udźwig na haku: 116 t,
- maksymalny nadciąg: 116 t − 75 t = 41 t.
Odpowiedź: można pociągnąć przewód siłą 41 t powyżej ciężaru przewodu.
Znaczenie praktyczne
Nadciąg musi być kontrolowany na ciężarowskazie. Przekroczenie dopuszczalnej wartości może doprowadzić do zerwania przewodu, uszkodzenia liny wiertniczej, przeciążenia masztu albo awarii układu wyciągowego.
W zadaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę, czy pytanie dotyczy całkowitego obciążenia haka, czy siły „powyżej ciężaru przewodu”. W tym drugim przypadku trzeba odjąć ciężar przewodu od maksymalnego udźwigu.