Optymalny wydatek tłoczenia płuczki wiertniczej
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Wydatek tłoczenia płuczki to objętość płuczki przepompowywana przez pompy wiertnicze w jednostce czasu, np. w l/min lub m³/min. W praktyce nie chodzi o jak największy wydatek, lecz o taki, który zapewnia prawidłowe oczyszczanie otworu i bezpieczne warunki wiercenia.
Najważniejsze zadanie wydatku tłoczenia
Optymalny wydatek powinien przede wszystkim gwarantować efektywne wynoszenie urobku, czyli zwiercin, z przestrzeni pierścieniowej. Zwierciny powstające pod świdrem muszą być transportowane płuczką ku powierzchni. Jeżeli przepływ jest zbyt mały, urobek opada, gromadzi się w otworze i może powodować przychwycenie przewodu, wzrost momentu obrotowego oraz pogorszenie postępu wiercenia.
Od czego zależy dobór wydatku?
Na wymagany wydatek tłoczenia wpływają m.in.:
- średnica otworu i średnica przewodu wiertniczego,
- prędkość mechaniczna wiercenia,
- właściwości płuczki: gęstość, lepkość, granica płynięcia,
- nachylenie otworu,
- wielkość i ilość powstających zwiercin,
- dopuszczalne ciśnienie w układzie cyrkulacyjnym.
Czego nie oznacza „najlepszy wydatek”?
Najlepszy wydatek tłoczenia nie jest definiowany wyłącznie przez uzyskanie przepływu laminarnego lub turbulentnego za obciążnikami. Rodzaj przepływu ma znaczenie hydrauliczne, ale w pytaniach egzaminacyjnych kluczowym kryterium jest skuteczne oczyszczanie otworu. Nie jest to także parametr dobierany głównie po to, aby zapewnić wymagane ciśnienie denne — za ciśnienie denne odpowiada przede wszystkim ciężar płuczki i straty ciśnienia w obiegu.