Otwór wielodenny
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Otwór wielodenny to otwór wiertniczy, który z jednego otworu głównego rozgałęzia się na dwa lub więcej odcinków bocznych zakończonych oddzielnymi dnami. Oznacza to, że jeden otwór startuje z powierzchni jako pojedynczy, a następnie w głębi górotworu wykonuje się z niego dodatkowe odgałęzienia.
Jak rozpoznać otwór wielodenny na rysunku?
Na schemacie otwór wielodenny przedstawia się zwykle jako:
- jeden otwór główny wychodzący od wiertni,
- rozgałęzienie w głębi otworu,
- dwa lub więcej torów otworu biegnących do różnych punktów złożowych,
- kilka zakończeń, czyli kilka „den” otworu.
To właśnie obecność rozgałęzień odróżnia go od otworu pionowego, prostego lub poziomego.
Zastosowanie
Otwory wielodenne stosuje się głównie w celu lepszego udostępnienia złoża bez konieczności wykonywania wielu oddzielnych otworów z powierzchni. Pozwalają one zwiększyć kontakt otworu ze skałą zbiornikową i mogą poprawić efektywność eksploatacji.
Różnica względem innych otworów
- Otwór pionowy przebiega zasadniczo pionowo w dół.
- Otwór poziomy ma długi odcinek prowadzony prawie poziomo w warstwie złożowej.
- Otwór prosty nie ma istotnych zmian kierunku ani rozgałęzień.
- Otwór wielodenny ma kilka końcowych odcinków, czyli kilka den.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli na rysunku widać, że jeden otwór rozdziela się pod ziemią na kilka gałęzi, poprawnym określeniem jest otwór wielodenny.