Parametry tłoczenia płuczki a głębokość otworu
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
W czasie pogłębiania otworu wiertniczego zmieniają się warunki pracy układu płuczkowego. Najważniejsze parametry obserwowane przez wiertacza to wydatek tłoczenia płuczki oraz ciśnienie tłoczenia.
Zasada egzaminacyjna
W miarę zwiększania się głębokości otworu:
- wydatek tłoczenia płuczki powinien maleć,
- ciśnienie tłoczenia powinno rosnąć.
Wynika to głównie z rosnących oporów przepływu. Im głębszy otwór, tym dłuższa droga przepływu płuczki przez przewód wiertniczy, świder i przestrzeń pierścieniową. Większa długość układu powoduje większe straty ciśnienia na tarcie.
Dlaczego ciśnienie tłoczenia rośnie?
Pompy muszą pokonać coraz większe opory hydrauliczne. Ciśnienie widoczne na stojaku lub agregacie tłoczącym obejmuje m.in. straty w:
- przewodzie wiertniczym,
- dyszach świdra,
- przestrzeni pierścieniowej,
- elementach armatury powierzchniowej.
Dlatego przy większej głębokości zwykle obserwuje się wzrost ciśnienia tłoczenia.
Dlaczego wydatek może być zmniejszany?
Zbyt duży wydatek przy dużej głębokości mógłby spowodować nadmierne ciśnienie w układzie, przeciążenie pomp lub przekroczenie dopuszczalnych ciśnień dla osprzętu i formacji skalnych. Wydatek należy jednak utrzymywać na takim poziomie, aby zapewnić skuteczne wynoszenie zwiercin i oczyszczanie dna otworu.
Najważniejsze do zapamiętania
Dla pytań egzaminacyjnych: większa głębokość otworu = mniejszy wydatek tłoczenia, większe ciśnienie tłoczenia.