Prędkość mechaniczna wiercenia

Prędkość mechaniczna wiercenia to szybkość pogłębiania otworu wiertniczego podczas pracy narzędzia urabiającego skałę. Określa, o ile metrów zwiększa się głębokość otworu w jednostce czasu, najczęściej w m/h.

Nie należy jej mylić z prędkością marszową, która dotyczy przemieszczania przewodu wiertniczego podczas zapuszczania lub wyciągania z otworu.

Od czego zależy?

Na prędkość mechaniczną wiercenia wpływają przede wszystkim:

• prędkość obrotowa narzędzia – jej zwiększenie zwykle powoduje wzrost prędkości wiercenia,
• nacisk na świder – większy nacisk może zwiększać urabianie skały, ale tylko do bezpiecznej granicy,
• rodzaj i twardość skały – skały twardsze i bardziej wytrzymałe wierci się wolniej,
• typ świdra lub koronki wiertniczej,
• właściwości płuczki wiertniczej i skuteczność wynoszenia zwiercin,
• stan techniczny narzędzia wiercącego.

Zależność od prędkości obrotowej

W pytaniach egzaminacyjnych często pojawia się zasada: prędkość mechaniczna wiercenia rośnie wraz ze wzrostem prędkości obrotowej narzędzia. Większa liczba obrotów oznacza częstsze oddziaływanie ostrzy, zębów lub elementów skrawających na dno otworu.

Nie oznacza to jednak, że prędkość obrotową można zwiększać bez ograniczeń. Zbyt duże obroty mogą powodować:

• szybsze zużycie świdra,
• przegrzewanie narzędzia,
• pogorszenie stabilności pracy,
• drgania przewodu wiertniczego,
• mniej efektywne oczyszczanie dna otworu.

Czynniki zmniejszające prędkość wiercenia

Prędkość mechaniczna zwykle maleje, gdy wzrasta:

• wytrzymałość skały na zgniatanie,
• twardość i zwięzłość skały,
• opór hydrauliczny lub niewłaściwa cyrkulacja płuczki,
• zużycie narzędzia wiercącego.

Zapamiętaj

Jeżeli pytanie brzmi: „Prędkość mechaniczna wiercenia zwiększa się wraz z podwyższeniem…”, najbardziej typową poprawną odpowiedzią jest prędkość obrotowa narzędzia.