Sterowanie systemami przeciwerupcyjnymi na platformie wiertniczej
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Na morskiej platformie wiertniczej systemy przeciwerupcyjne muszą być przygotowane do szybkiego zamknięcia otworu w razie dopływu płynu złożowego, zagrożenia erupcją lub utraty kontroli nad ciśnieniem. Kluczową zasadą jest zapewnienie możliwości sterowania co najmniej z dwóch niezależnych miejsc.
Dlaczego wymagane są dwa niezależne miejsca?
Platforma morska pracuje w warunkach podwyższonego ryzyka: ograniczona przestrzeń, trudniejsza ewakuacja, wpływ falowania, wiatru i duże konsekwencje awarii. Jeśli jedno stanowisko sterowania zostanie uszkodzone, zalane, objęte pożarem albo niedostępne, drugie musi umożliwić uruchomienie systemu.
Niezależność miejsc sterowania oznacza, że awaria jednego punktu nie może uniemożliwić zamknięcia otworu. Chodzi nie tylko o fizyczne oddalenie paneli, ale także o zachowanie funkcjonalności sterowania w sytuacji awaryjnej.
Czego dotyczy sterowanie?
Sterowanie systemami przeciwerupcyjnymi obejmuje przede wszystkim elementy zestawu BOP, czyli urządzeń służących do zamknięcia przestrzeni w otworze. Mogą to być m.in.:
- prewentery szczękowe,
- głowica przeciwerupcyjna uniwersalna,
- układ hydraulicznego sterowania,
- akumulatory energii hydraulicznej,
- panele sterownicze i awaryjne.
Zasada egzaminacyjna
W pytaniach egzaminacyjnych należy zapamiętać sformułowanie: na morskiej platformie wiertniczej zapewnia się sterowanie systemami przeciwerupcyjnymi co najmniej z dwóch niezależnych miejsc. Nie wystarcza jedno miejsce, a wymóg nie oznacza dowolnej liczby ani obowiązkowo trzech punktów sterowania.