Test zwiercalności
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Test zwiercalności to próba wykonywana podczas wiercenia w celu dobrania najkorzystniejszych parametrów pracy narzędzia wiercącego w danych warunkach geologicznych. Jego celem jest określenie, przy jakich ustawieniach uzyskuje się największą efektywność urabiania skały.
Co się ocenia w teście?
W teście zwiercalności analizuje się przede wszystkim chwilową mechaniczną prędkość wiercenia, czyli szybkość postępu wiercenia obserwowaną w krótkich odcinkach czasu lub na krótkich odcinkach głębokości.
Na podstawie zmian chwilowej prędkości wiercenia dobiera się między innymi:
- nacisk na narzędzie wiercące,
- prędkość obrotową przewodu lub świdra,
- parametry płuczki i hydrauliki otworowej,
- sposób pracy narzędzia w konkretnej skale.
Dlaczego analizuje się prędkości chwilowe?
Prędkość chwilowa szybko pokazuje reakcję skały i narzędzia na zmianę parametrów wiercenia. Dzięki temu można ocenić, czy zwiększenie nacisku lub obrotów poprawia postęp, czy powoduje pogorszenie pracy, np. przez zapychanie świdra, drgania albo nadmierne zużycie narzędzia.
Czego nie należy mylić?
W teście zwiercalności nie ustala się parametrów głównie na podstawie:
- średniej prędkości wiercenia z długiego odcinka,
- kosztu odwiercenia 1 m otworu,
- samego uwiertu świdra.
Te wielkości mogą być przydatne w ocenie ekonomicznej lub eksploatacyjnej, ale do bieżącego doboru optymalnych parametrów wiercenia najważniejsza jest chwilowa mechaniczna prędkość wiercenia.