Udźwig na haku
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Udźwig na haku to maksymalne dopuszczalne obciążenie, jakie może przenieść hak urządzenia wiertniczego wraz z układem wyciągowym i masztem. Jest to jedna z kluczowych wartości podawanych w danych technicznych urządzenia wiertniczego.
W praktyce udźwig na haku ogranicza siłę, z jaką można podnosić lub ciągnąć przewód wiertniczy, rury okładzinowe albo inne elementy znajdujące się w otworze. Nie wolno przekraczać tej wartości, ponieważ grozi to uszkodzeniem masztu, liny, wielokrążków, haka lub innych elementów układu podnoszenia.
Zastosowanie w obliczeniach
Jeżeli przewód wiertniczy jest przychwycony, operator może zwiększyć naciąg przewodu tylko do granicy wynikającej z udźwigu na haku.
Maksymalny dodatkowy naciąg oblicza się ze wzoru:
maksymalny nadciąg = udźwig na haku − ciężar przewodu
Przykład:
- udźwig na haku: 116 t,
- ciężar przewodu: 75 t,
- maksymalny nadciąg: 116 t − 75 t = 41 t.
Oznacza to, że przewód można ciągnąć siłą 41 ton powyżej jego ciężaru własnego.
Ważne
Nie należy mylić udźwigu na haku z innymi parametrami urządzenia, np. maksymalnym obciążeniem podbudowy przy rurowaniu. W zadaniach egzaminacyjnych trzeba wybrać parametr bezpośrednio związany z podnoszeniem i ciągnięciem przewodu, czyli właśnie udźwig na haku.