Wiercenie kierunkowe
Słownik kwalifikacji GIW.13 - Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych
Co to jest wiercenie kierunkowe?
Wiercenie kierunkowe to technologia wykonywania otworu wiertniczego po zaplanowanej trajektorii, która nie jest pionowa. Otwór może być najpierw prowadzony pionowo, a następnie stopniowo odchylany pod określonym kątem, aby trafić w złoże położone z boku od miejsca ustawienia wiertni lub platformy.
Kiedy stosuje się wiercenie kierunkowe?
Najczęściej stosuje się je, gdy:
- złoże znajduje się pod przeszkodą terenową, wodą lub zabudową,
- z jednej platformy trzeba rozwiercić kilka części złoża,
- nie można ustawić wiertni bezpośrednio nad celem geologicznym,
- chce się zwiększyć kontakt otworu ze strefą złożową.
Przykład z platformy wiertniczej
Na morzu platforma znajduje się w jednym stałym miejscu, natomiast złoże ropy może rozciągać się daleko na boki pod dnem morskim. W takiej sytuacji wykonuje się otwory kierunkowe, aby z jednej platformy dotrzeć do różnych fragmentów złoża.
Kontrola trajektorii
Podczas wiercenia kierunkowego kontroluje się m.in. kąt nachylenia i azymut otworu. Do pomiarów mogą służyć przyrządy takie jak inklinometr lub systemy pomiarowe MWD/LWD.
Ważne na egzaminie
Jeżeli rysunek pokazuje platformę wiertniczą i otwór odchylony od pionu w stronę złoża, prawidłowym określeniem technologii jest wiercenie kierunkowe, a nie pionowe.