Podział ryb według zawartości tłuszczu
Słownik kwalifikacji HAN.01 - Prowadzenie sprzedaży
Ryby można klasyfikować według ilości tłuszczu zawartego w mięsie. Jest to ważne w sprzedaży, ponieważ klient może szukać ryby chudej, lekkostrawnej albo przeciwnie — ryby tłustej, bogatszej energetycznie.
Główne grupy ryb
- Ryby tłuste — zawierają zwykle powyżej 5% tłuszczu. Przykłady: łosoś, makrela, szprot, tuńczyk, węgorz, halibut.
- Ryby średnio tłuste — zawierają około 1–5% tłuszczu. Przykłady: karp, leszcz, lin, płoć, pstrąg.
- Ryby chude — zawierają do 1% tłuszczu. Przykłady: dorsz, morszczuk, okoń, szczupak.
Jak wykorzystać to w obsłudze klienta?
Sprzedawca powinien najpierw ustalić potrzebę klienta, np. czy klient szuka ryby chudej, tłustej, świeżej, mrożonej, patroszonej czy filetowanej. Jeśli klient prosi o świeżą, chudą rybę, należy zaproponować gatunek z grupy ryb chudych, np. dorsza, morszczuka, okonia lub szczupaka.
Ważna zasada egzaminacyjna
O tym, czy ryba jest chuda, średnio tłusta czy tłusta, decyduje przede wszystkim gatunek ryby, a nie forma jej podania. Filet, dzwonko, płat czy ryba patroszona to określenia sposobu przygotowania produktu do sprzedaży. Przykład: łosoś w dzwonkach nadal jest rybą tłustą, a filet z dorsza nadal jest rybą chudą.
W pytaniach egzaminacyjnych należy więc najpierw sprawdzić gatunek ryby, a dopiero potem formę handlową produktu.