Sznycel wiedeński to klasyczne danie kuchni austriackiej, przygotowywane tradycyjnie z cienko rozbitego plastra cielęciny, panierowanego w mące, jajku i bułce tartej, a następnie smażonego na złoty kolor. W gastronomii spotyka się też wersje z wieprzowiny lub drobiu, ale nazwa „Wiener Schnitzel” w klasycznym znaczeniu odnosi się do cielęciny.
Charakterystyka dania
Sznycel wiedeński powinien być:
- cienki i równomiernie rozbity,
- chrupiący z zewnątrz,
- soczysty w środku,
- podany bez ciężkich sosów, aby nie rozmiękczać panierki.
Często serwuje się go z cząstką cytryny, którą gość może skropić mięso tuż przed jedzeniem.
Typowe dodatki
Do sznycla wiedeńskiego najlepiej pasują dodatki delikatne, które nie dominują nad smakiem mięsa i panierki. Jako dodatek skrobiowy można zaproponować przede wszystkim:
- ziemniaki puree,
- ziemniaki gotowane,
- ziemniaki opiekane,
- sałatkę ziemniaczaną.
W pytaniach egzaminacyjnych, jeśli do wyboru są kasza gryczana, kluski śląskie, ziemniaki puree i ryż na sypko, najwłaściwszą odpowiedzią są ziemniaki puree.
Wskazówka kelnerska
Kelner powinien umieć dobrać dodatek zgodny z charakterem potrawy. Do klasycznych dań panierowanych, takich jak sznycel wiedeński, nie proponuje się zwykle intensywnych kasz ani ryżu, lecz neutralne dodatki ziemniaczane.