Elementy półtuszy wołowej

Słownik kwalifikacji HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań

Półtusza wołowa dzieli się na części kulinarne różniące się kruchością, zawartością tłuszczu, ilością tkanki łącznej i przeznaczeniem technologicznym. Dobór właściwego elementu ma duże znaczenie dla jakości potrawy.

Najważniejsze elementy i zastosowanie

  • Polędwica – najdelikatniejsza i najchudsza część wołowiny. Nadaje się do krótkiej obróbki cieplnej, np. smażenia i grillowania. Wykorzystuje się ją m.in. na befsztyki, medaliony i steki.
  • Rozbratel – mięso z części grzbietowej, bardziej poprzerastane tłuszczem niż polędwica. Stosowany na steki, pieczenie i potrawy smażone.
  • Antrykot – soczysty element z części grzbietowo-żebrowej, często z przerostami tłuszczowymi. Nadaje się do grillowania, smażenia i pieczenia.
  • Szponder – część z okolicy żeber i mostka, zawiera więcej tkanki łącznej i tłuszczu. Najczęściej wykorzystywany do gotowania, duszenia, rosołów i wywarów.

Zasada egzaminacyjna

Do potraw wymagających krótkiego smażenia i wysokiej kruchości wybiera się najdelikatniejsze elementy tuszy. Dlatego do befsztyka najlepsza jest polędwica wołowa.

Na co uważać?

Nie każda część wołowiny nadaje się do szybkiego smażenia. Elementy bogate w tkankę łączną, np. szponder, wymagają dłuższej obróbki cieplnej, aby stały się miękkie.