Osuszenie sera
Słownik kwalifikacji HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań
Osuszenie sera to wada jakościowa polegająca na utracie wilgotności przez powierzchnię lub większą część produktu. Ser staje się twardszy, mniej elastyczny, może kruszyć się i gorzej wyglądać. Nie zawsze oznacza to zepsucie mikrobiologiczne.
Jak ocenić osuszony ser?
Przed wykorzystaniem sera należy sprawdzić:
- zapach — nie może być kwaśny, gnilny, drożdżowy ani stęchły,
- wygląd — brak pleśni, śluzu, przebarwień i nalotów,
- strukturę — dopuszczalne jest przesuszenie, ale nie rozpad z oznakami zepsucia,
- termin przydatności lub datę minimalnej trwałości,
- warunki przechowywania.
Jeżeli ser nie wykazuje zmian mikrobiologicznych, nie musi być wyrzucany. Nie powinien być jednak podawany w formie reprezentacyjnej, np. na talerzu serów lub jako dekoracja kanapek, ponieważ jego wygląd i konsystencja są obniżone.
Najlepsze wykorzystanie
Osuszony ser gouda najlepiej przeznaczyć do potraw, w których zostanie rozdrobniony i poddany obróbce cieplnej, np.:
- zapiekanek,
- tostów,
- sosów serowych,
- farszów,
- dań z makaronem.
Starcie sera poprawia jego funkcjonalność technologiczną, a zapiekanie pozwala wykorzystać właściwości topnienia i smak sera mimo obniżonej jakości sensorycznej.
Zasada egzaminacyjna
Produkt bezpieczny mikrobiologicznie, ale o gorszych cechach wyglądu, można wykorzystać w potrawach przetwarzanych. Dlatego osuszony ser gouda należy użyć po starciu do zapiekanek, a nie jako przekąskę lub dekorację.