Polędwica wołowa

Słownik kwalifikacji HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań

Polędwica wołowa to jedna z najdelikatniejszych i najcenniejszych części tuszy wołowej. Pochodzi z wewnętrznej części grzbietowej zwierzęcia, dlatego mięsień ten pracuje stosunkowo mało. Dzięki temu mięso jest bardzo kruche, soczyste i ma drobnowłóknistą strukturę.

Zastosowanie w gastronomii

Polędwicę wołową wykorzystuje się przede wszystkim do potraw smażonych i grillowanych, które wymagają krótkiej obróbki cieplnej. Przygotowuje się z niej m.in.:

  • befsztyk po angielsku,
  • steki,
  • tournedos,
  • medaliony,
  • filet mignon,
  • tatara wołowego, jeśli mięso jest bardzo świeże i odpowiedniej jakości.

Dlaczego do befsztyku po angielsku używa się polędwicy?

Befsztyk po angielsku powinien być miękki, soczysty i krótko smażony. Polędwica wołowa najlepiej spełnia te wymagania, ponieważ zawiera mało tkanki łącznej i nie wymaga długiego duszenia ani gotowania. Użycie twardszych części mięsa, np. mostka, spowodowałoby, że potrawa byłaby łykowata i mniej delikatna.

Ważne cechy jakościowe

Dobra polędwica wołowa powinna mieć:

  • świeży, naturalny zapach,
  • jędrną i elastyczną strukturę,
  • barwę od jasnoczerwonej do ciemnoczerwonej,
  • niewielką ilość błon i ścięgien.

Przed przygotowaniem należy oczyścić ją z błon, a następnie kroić w poprzek włókien, aby potrawa była jak najbardziej krucha.