Wędzenie

Słownik kwalifikacji HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań

Wędzenie to metoda utrwalania i nadawania smaku żywności, polegająca na działaniu dymu wędzarniczego na produkt. Najczęściej wędzi się mięso, wędliny, ryby i sery.

W gastronomii wędzenie jest ważne, ponieważ poprawia trwałość produktu, jego barwę, zapach i smak.

Dlaczego wędzenie utrwala żywność?

Dym wędzarniczy zawiera związki chemiczne, które ograniczają rozwój drobnoustrojów i spowalniają jełczenie tłuszczów. Należą do nich m.in.:

  • fenole,
  • aldehydy,
  • kwasy organiczne,
  • inne substancje o działaniu bakteriostatycznym.

Podczas wędzenia często zachodzi też częściowe podsuszenie produktu, co dodatkowo zmniejsza ilość dostępnej wody dla bakterii.

Rodzaje wędzenia

W praktyce wyróżnia się m.in.:

  • wędzenie na zimno – przebiega w niższej temperaturze, trwa dłużej, daje większą trwałość,
  • wędzenie na ciepło – krótsze, w wyższej temperaturze,
  • wędzenie na gorąco – połączone z obróbką cieplną produktu.

Przykłady produktów wędzonych

Do produktów uzyskiwanych przez wędzenie należą:

  • wędzona szynka,
  • boczek wędzony,
  • kiełbasy wędzone,
  • makrela wędzona,
  • ser wędzony.

Wędzenie a egzamin

W pytaniach egzaminacyjnych wędzona szynka może być wskazana jako przykład produktu utrwalanego chemicznie, ponieważ za efekt konserwujący odpowiadają składniki chemiczne dymu. Nie jest to pasteryzacja, liofilizacja ani fermentacja.