Bariery rozwoju turystyki przyjazdowej to czynniki, które ograniczają liczbę turystów zagranicznych odwiedzających dany kraj lub region. Mogą dotyczyć transportu, promocji, jakości usług, bezpieczeństwa, cen albo formalności granicznych.
Najważniejsze rodzaje barier
Do najczęstszych barier należą:
- słaba dostępność transportowa - mała liczba połączeń lotniczych, brak lotnisk międzynarodowych, zły stan dróg, długi czas dojazdu,
- niewystarczająca promocja kraju za granicą - turyści nie znają oferty lub mają nieaktualne wyobrażenia o kraju,
- niska jakość infrastruktury turystycznej - niedobór hoteli, punktów informacji turystycznej, oznakowania lub usług dodatkowych,
- bariery ekonomiczne - wysokie ceny transportu, noclegów lub usług w stosunku do jakości,
- bariery administracyjne - wizy, kontrole graniczne, skomplikowane procedury wjazdowe,
- negatywny wizerunek bezpieczeństwa - obawy przed przestępczością, konfliktami lub brakiem stabilności.
Znaczenie w pytaniach egzaminacyjnych
W turystyce przyjazdowej bardzo ważna jest dostępność komunikacyjna. Nawet kraj o dużych walorach przyrodniczych i kulturowych może przyciągać mniej turystów, jeśli trudno do niego dolecieć lub dojechać wygodnymi drogami.
Dlatego w pytaniach dotyczących ograniczeń przyjazdów turystów z Europy Zachodniej często należy zwracać uwagę na:
- liczbę i rangę lotnisk międzynarodowych,
- jakość dróg ekspresowych i autostrad,
- czas podróży,
- połączenia z głównymi rynkami zagranicznymi.
Przykład
Jeżeli Polska ma atrakcyjne zabytki, parki narodowe i miasta historyczne, ale turyści z zagranicy mają problem z szybkim przylotem lub wygodnym przejazdem po kraju, to główną barierą będzie infrastruktura transportowa, a nie brak walorów turystycznych.