Dostępność regionu turystycznego oznacza możliwość dotarcia turysty do danego obszaru oraz korzystania z jego oferty. Nie chodzi wyłącznie o drogi czy połączenia kolejowe, ale także o warunki społeczne, organizacyjne i informacyjne, które ułatwiają lub utrudniają pobyt.
Elementy dostępności
Do dostępności regionu turystycznego zalicza się m.in.:
- dostępność komunikacyjną – drogi, koleje, lotniska, transport publiczny,
- dostępność informacyjną – oznakowanie, punkty informacji turystycznej, mapy, strony internetowe,
- dostępność ekonomiczną – ceny usług, koszty dojazdu i pobytu,
- dostępność organizacyjną – możliwość rezerwacji, godziny otwarcia obiektów, dostęp do przewodników,
- uwarunkowania społeczne i kulturowe – sposób życia mieszkańców, gościnność, lokalne zwyczaje, otwartość wobec turystów.
Przykład: Podlasie
Styl życia ludności Podlasia, lokalne tradycje, wielokulturowość, religijność i codzienne zwyczaje mieszkańców mogą wpływać na sposób odbioru regionu przez turystów. W zadaniach egzaminacyjnych taki element może być traktowany jako część dostępności regionu turystycznego, ponieważ decyduje o tym, jak łatwo turysta może wejść w kontakt z lokalną społecznością i kulturą.
Różnica wobec zagospodarowania
Dostępność nie jest tym samym co zagospodarowanie turystyczne. Zagospodarowanie obejmuje bazę noclegową, gastronomiczną, szlaki, wyciągi czy obiekty rekreacyjne. Dostępność odpowiada na pytanie: „czy i jak łatwo turysta może dotrzeć oraz skorzystać z regionu?”.