W kalkulacji imprezy turystycznej bardzo ważne jest rozróżnienie kosztów na stałe i zmienne. Pozwala to prawidłowo obliczyć cenę imprezy przypadającą na jednego uczestnika.
Koszty stałe
Koszty stałe to takie koszty, które nie zmieniają się wraz z liczbą uczestników imprezy turystycznej albo zmieniają się w niewielkim stopniu. Oznacza to, że biuro podróży ponosi je niezależnie od tego, czy w wycieczce bierze udział 20, 30 czy 40 osób.
Przykłady kosztów stałych:
- wynagrodzenie pilota wycieczek,
- koszt przewodnika dla grupy,
- wynajem autokaru, jeśli cena dotyczy całego pojazdu,
- opłaty organizacyjne ponoszone za całą grupę.
W pytaniu egzaminacyjnym koszt pilota wycieczek jest kosztem stałym, ponieważ pilot obsługuje całą grupę, a nie pojedynczego turystę.
Koszty zmienne
Koszty zmienne zależą bezpośrednio od liczby uczestników. Im więcej osób bierze udział w imprezie, tym wyższy jest łączny koszt.
Przykłady kosztów zmiennych:
- wyżywienie,
- noclegi,
- bilety wstępu,
- ubezpieczenie liczone od osoby,
- transport biletowany od uczestnika.
Znaczenie w kalkulacji
Koszty stałe dzieli się przez liczbę uczestników, aby ustalić koszt przypadający na jedną osobę. Im większa grupa, tym niższy jednostkowy udział kosztów stałych. Koszty zmienne zwykle dodaje się wprost jako koszt na jednego uczestnika.