Obiekty UNESCO w Polsce to miejsca wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO ze względu na wyjątkową wartość kulturową lub przyrodniczą. W turystyce są ważnymi walorami krajoznawczymi i często stanowią główne punkty programów wycieczek.
Przykłady obiektów UNESCO w Polsce
Do najczęściej pojawiających się w zadaniach egzaminacyjnych należą:
- Kopalnie soli w Wieliczce i Bochni,
- Puszcza Białowieska,
- Kościoły Pokoju w Jaworze i Świdnicy,
- Stare Miasto w Zamościu,
- Zamek krzyżacki w Malborku,
- Historyczne centrum Krakowa,
- Stare Miasto w Warszawie,
- Średniowieczny zespół miejski Torunia,
- Auschwitz-Birkenau,
- Hala Stulecia we Wrocławiu,
- Kalwaria Zebrzydowska,
- drewniane kościoły południowej Małopolski,
- Krzemionki Opatowskie.
Dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze
Obiekty UNESCO mogą mieć charakter:
- kulturowy – np. Zamość, Malbork, Kościoły Pokoju, Wieliczka,
- przyrodniczy – np. Puszcza Białowieska,
- mieszany lub transgraniczny – część obiektów obejmuje więcej niż jedno państwo.
Typowe pułapki egzaminacyjne
Nie każdy znany park narodowy lub zabytek jest obiektem Światowego Dziedzictwa UNESCO. Przykładowo Woliński Park Narodowy, Słowiński Park Narodowy, Biskupin czy Stare Miasto w Paczkowie mogą być atrakcyjne turystycznie, ale nie są klasycznymi obiektami z polskiej Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO.
W pytaniu poprawny zestaw to: Kopalnia Soli w Wieliczce, Puszcza Białowieska, Kościoły Pokoju w Jaworze i Świdnicy.