Turystyka krajowa to podróże mieszkańców danego kraju odbywane w granicach tego samego kraju, poza miejscem stałego zamieszkania. W przypadku Polski oznacza to podróże osób mieszkających w Polsce po terytorium Polski.
Najważniejsza zasada
O kwalifikacji do turystyki krajowej decydują przede wszystkim dwa elementy:
- turysta jest mieszkańcem danego kraju, np. Polski,
- podróż odbywa się na terenie tego kraju, np. po Polsce.
Przykład: student z Krakowa zwiedzający Tatry, Mazury lub Dolny Śląsk uczestniczy w turystyce krajowej, ponieważ mieszka w Polsce i podróżuje po Polsce.
Czym nie jest turystyka krajowa?
Turystyką krajową nie jest:
- wyjazd mieszkańca Polski za granicę, np. pielgrzymka do Jerozolimy,
- udział Polaka w konferencji poza Polską,
- przyjazd cudzoziemca do Polski, nawet jeśli odbywa się w celach turystycznych lub biznesowych.
W tych przypadkach mówimy odpowiednio o turystyce wyjazdowej albo przyjazdowej, a nie krajowej.
Przykłady
- mieszkaniec Warszawy wypoczywający nad Bałtykiem — turystyka krajowa,
- student z Krakowa zwiedzający południową Polskę — turystyka krajowa,
- Niemiec przyjeżdżający do Warszawy na targi — turystyka przyjazdowa,
- Polak lecący do Rzymu na pielgrzymkę — turystyka wyjazdowa.
Wniosek egzaminacyjny
Jeśli w pytaniu pojawia się określenie „krajowa turystyka w Polsce”, szukaj osoby, która mieszka w Polsce i podróżuje po Polsce.