Tatry to najwyższe pasmo górskie w Polsce i jedyny w kraju obszar o wyraźnym charakterze wysokogórskim. Leżą na granicy Polski i Słowacji, w południowej części województwa małopolskiego. Po polskiej stronie znajdują się m.in. Zakopane, Kościelisko, Bukowina Tatrzańska i Białka Tatrzańska.
Cechy krajobrazu Tatr
Krajobraz Tatr łatwo rozpoznać po cechach typowych dla gór wysokich:
- ostre, skaliste szczyty i granie,
- strome ściany skalne,
- głębokie doliny polodowcowe,
- jeziora górskie, nazywane stawami, np. Morskie Oko,
- turnie, żleby i piargi,
- piętrowy układ roślinności,
- hale i kosodrzewina w wyższych partiach.
Najwyższym szczytem Polski są Rysy o wysokości 2499 m n.p.m. Charakterystyczne są także Giewont, Kasprowy Wierch, Świnica i Orla Perć.
Znaczenie turystyczne
Tatry są jednym z najważniejszych regionów turystycznych Polski. Przyciągają turystów pieszych, narciarzy, wspinaczy oraz osoby zainteresowane przyrodą i kulturą Podhala. Popularne miejsca to Morskie Oko, Dolina Kościeliska, Dolina Chochołowska, Kasprowy Wierch i Gubałówka.
Ochrona przyrody
Najcenniejsze obszary Tatr chroni Tatrzański Park Narodowy. Turyści powinni poruszać się wyłącznie po wyznaczonych szlakach, nie zrywać roślin, nie płoszyć zwierząt i nie zostawiać śmieci.
Jak rozpoznać Tatry na ilustracji?
Na rysunku lub fotografii Tatry wyróżniają się skalistymi, ostrymi szczytami oraz wysokogórskim krajobrazem. Różnią się od Bieszczadów, które mają łagodne grzbiety i połoniny, oraz od Pienin, które są niższe i znane z wapiennych przełomów oraz Trzech Koron.