Trwałość surowców rolnych oznacza ich odporność na uszkodzenia, psucie się i utratę jakości podczas transportu oraz składowania. Zależy głównie od zawartości wody, budowy surowca, podatności na zgniatanie oraz aktywności drobnoustrojów.
Surowce o dużej odporności
Do surowców dobrze znoszących transport i przechowywanie należą przede wszystkim:
- ziarno zbóż - np. pszenica, żyto, jęczmień, owies,
- bulwy ziemniaków.
Ziarno zbóż po odpowiednim dosuszeniu ma niską zawartość wody, dlatego wolniej się psuje. Może być przechowywane w silosach, magazynach lub workach, pod warunkiem ochrony przed wilgocią i szkodnikami.
Bulwy ziemniaków są bardziej wrażliwe niż suche ziarno, ale w porównaniu z owocami miękkimi dobrze znoszą transport. Wymagają jednak przewiewnego, ciemnego i chłodnego miejsca, aby ograniczyć kiełkowanie, gnicie i zielenienie.
Surowce mniej odporne
Małą odpornością charakteryzują się zwłaszcza:
- truskawki i maliny - łatwo się zgniatają i szybko pleśnieją,
- pomidory i ogórki - są soczyste, podatne na uszkodzenia i więdnięcie,
- mleko surowe - szybko ulega zepsuciu bez chłodzenia.
Miód pszczeli jest trwały, ale w zestawie z mlekiem surowym nie tworzy grupy najbardziej odpornej.
Wniosek egzaminacyjny
Największą odpornością podczas transportu i składowania spośród podanych odpowiedzi cechują się ziarno zbóż oraz bulwy ziemniaków. Są mniej delikatne i mniej podatne na szybkie psucie niż owoce miękkie, warzywa soczyste czy mleko surowe.