Trawienie węglowodanów zaczyna się w jamie ustnej. To ważna informacja egzaminacyjna: nie w żołądku, nie w dwunastnicy, lecz już podczas żucia pokarmu.
Co dzieje się w jamie ustnej?
W jamie ustnej pokarm jest rozdrabniany mechanicznie i mieszany ze śliną. Ślina zawiera enzym amylazę ślinową, która rozpoczyna rozkład skrobi i glikogenu na krótsze cząsteczki cukrów.
Przykład:
- pieczywo, ziemniaki, kasze i makarony zawierają dużo skrobi,
- podczas żucia zaczyna się jej wstępny rozkład,
- dlatego dłuższe żucie produktów skrobiowych może dawać lekko słodkawy smak.
Co dzieje się dalej?
Po przełknięciu pokarm trafia do żołądka. W kwaśnym środowisku żołądka działanie amylazy ślinowej zostaje zahamowane. Właściwe, intensywne trawienie węglowodanów trwa dalej w jelicie cienkim, szczególnie dzięki enzymom trzustkowym i jelitowym.
Najważniejsze enzymy
- amylaza ślinowa – rozpoczyna trawienie węglowodanów w jamie ustnej,
- amylaza trzustkowa – działa w jelicie cienkim,
- enzymy jelitowe, np. maltaza, sacharaza, laktaza – rozkładają dwucukry do cukrów prostych.
Efekt końcowy
Końcowym produktem trawienia węglowodanów są głównie cukry proste, np. glukoza, które mogą zostać wchłonięte w jelicie cienkim i wykorzystane przez organizm jako źródło energii.
Do zapamiętania
Na pytanie: „Gdzie zaczyna się trawienie węglowodanów?” poprawna odpowiedź brzmi: w jamie ustnej.