Czym jest dBm?
dBm to jednostka poziomu mocy sygnału odniesiona do 1 mW. W telekomunikacji używa się jej do podawania poziomu sygnału na wejściu lub wyjściu toru transmisyjnego, np. linii abonenckiej.
Zapis dBm oznacza wartość bezwzględną poziomu mocy, a nie samo tłumienie. Przykładowo:
- 0 dBm oznacza moc 1 mW,
- wartości dodatnie oznaczają moc większą niż 1 mW,
- wartości ujemne oznaczają moc mniejszą niż 1 mW.
Różnica między dB i dBm
dB jest jednostką względną i opisuje stosunek dwóch wartości, np. tłumienie lub wzmocnienie.
dBm jest jednostką bezwzględną, bo odnosi poziom mocy do 1 mW.
W praktyce tłumienie toru można obliczyć jako różnicę poziomów podanych w dBm:
A = Pwe[dBm] - Pwy[dBm]
Gdzie:
- A — tłumienie w dB,
- Pwe — poziom sygnału na wejściu,
- Pwy — poziom sygnału na wyjściu.
Przykład
Jeżeli poziom na wejściu linii wynosi -8 dBm, a na wyjściu -15 dBm, to:
A = -8 dBm - (-15 dBm) = 7 dB
Tłumienie wynosi więc 7 dB. Wartość dodatnia oznacza, że sygnał na wyjściu jest słabszy niż na wejściu.