Dupleks częstotliwościowy, oznaczany jako FDD od ang. Frequency Division Duplex, to sposób organizacji transmisji, w którym kierunek „do abonenta” i kierunek „od abonenta” korzystają z różnych zakresów częstotliwości.
W praktyce oznacza to, że urządzenie może nadawać i odbierać jednocześnie, ale robi to na dwóch oddzielnych kanałach radiowych:
- uplink — transmisja od terminala do stacji bazowej,
- downlink — transmisja od stacji bazowej do terminala.
Zastosowanie w sieciach komórkowych
Dupleks częstotliwościowy jest charakterystyczny dla wielu systemów komórkowych, m.in. sieci z rodziny GSM/DCS/PCS. W pytaniu egzaminacyjnym dotyczącym sieci DCS 1900 poprawną odpowiedzią jest właśnie dupleks częstotliwościowy.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Nie należy mylić:
- FDD — sposób rozdzielenia kierunków transmisji: osobne częstotliwości dla nadawania i odbioru,
- TDMA — wielodostęp z podziałem czasowym, czyli podział dostępu użytkowników do kanału na szczeliny czasowe,
- FDMA — wielodostęp z podziałem częstotliwościowym, czyli przydzielanie użytkownikom różnych kanałów częstotliwościowych.
Sieć może jednocześnie wykorzystywać np. TDMA jako metodę dostępu oraz FDD jako sposób realizacji dupleksu.
Zapamiętaj
Jeżeli pytanie dotyczy rodzaju dupleksu w DCS 1900, odpowiedź brzmi: częstotliwościowy, czyli FDD.