PDH (Plesiochronous Digital Hierarchy), czyli plezjochroniczna hierarchia cyfrowa, to starszy system zwielokrotniania kanałów cyfrowych stosowany w telekomunikacji. W Europie używa się oznaczeń E1, E2, E3, E4, które określają kolejne poziomy przepływności.
Podstawowe przepływności w systemie europejskim
Najważniejsze wartości, które często pojawiają się w pytaniach egzaminacyjnych:
- E1 – 2,048 Mbit/s
- E2 – 8,448 Mbit/s
- E3 – 34,368 Mbit/s
- E4 – 139,264 Mbit/s
W pytaniu o system oznaczony symbolem E2 poprawną odpowiedzią jest więc 8,448 Mbit/s.
Zależność między poziomami
System PDH tworzy hierarchię, w której niższe strumienie są multipleksowane w strumienie wyższego rzędu. Przykładowo kilka strumieni E1 może zostać połączonych w strumień E2. Nie jest to jednak proste mnożenie przez 4, ponieważ w strumieniu wyższego rzędu występują również dodatkowe bity synchronizacji i sterowania.
Jak zapamiętać wartości?
Warto skojarzyć najczęściej spotykane poziomy:
- E1 = około 2 Mbit/s
- E2 = około 8 Mbit/s
- E3 = około 34 Mbit/s
- E4 = około 140 Mbit/s
Na egzaminie należy znać wartości dokładne, szczególnie: 2,048, 8,448, 34,368 i 139,264 Mbit/s.
Zastosowanie
PDH było wykorzystywane do transmisji cyfrowej w sieciach telekomunikacyjnych, np. do przenoszenia wielu kanałów telefonicznych. Współcześnie zostało w dużej mierze zastąpione przez systemy SDH, Ethernet i transmisję światłowodową IP, ale jego parametry nadal są ważne w zagadnieniach egzaminacyjnych.