Komutacja kanałów to sposób zestawiania połączenia, w którym między nadawcą a odbiorcą tworzony jest wydzielony kanał transmisyjny na cały czas trwania rozmowy lub sesji.
Klasycznym przykładem jest tradycyjna telefonia stacjonarna. Po wybraniu numeru centrala zestawia drogę połączeniową, a zasoby sieci są zarezerwowane aż do zakończenia rozmowy.
Cechy komutacji kanałów
- przed rozpoczęciem transmisji trzeba zestawić połączenie,
- kanał jest przydzielony tylko dla danej rozmowy,
- opóźnienia po zestawieniu połączenia są zwykle stałe,
- dane docierają w tej samej kolejności, w jakiej zostały wysłane,
- brak potrzeby przechowywania całych wiadomości w węzłach pośrednich.
Podstawowa wada
Najważniejszą wadą komutacji kanałów jest nieefektywne wykorzystanie pasma.
Jeżeli kanał został zestawiony, ale użytkownik chwilowo nic nie mówi lub nie przesyła danych, zarezerwowane pasmo nadal pozostaje zajęte i nie może być użyte przez innych użytkowników.
Przykład
W rozmowie telefonicznej często występują przerwy, cisza lub momenty, gdy mówi tylko jedna osoba. Mimo to kanał pozostaje przydzielony przez cały czas trwania połączenia.
Zapamiętaj na egzamin
Dla komutacji kanałów typowa wada to:
- nieefektywne wykorzystanie pasma.
Nie należy jej mylić z komutacją pakietów, gdzie pakiety mogą docierać w różnej kolejności, ani z komutacją wiadomości, gdzie informacje są przechowywane w węzłach pośredniczących.