Łączniki IDC do kabli miedzianych

Słownik kwalifikacji INF.01 - Montaż i utrzymanie torów telekomunikacyjnych oraz urządzeń abonenckich

IDC oznacza Insulation Displacement Contact, czyli połączenie przez przemieszczenie izolacji. W takim łączniku nie trzeba zdejmować izolacji z żyły. Podczas zaciskania metalowy styk przecina izolację i dociska się bezpośrednio do przewodnika miedzianego.

Zastosowanie

Łączniki IDC są często stosowane w telekomunikacyjnych kablach miedzianych, szczególnie przy łączeniu par przewodów w mufach, szafkach kablowych i punktach rozdzielczych. Ułatwiają szybki montaż i ograniczają ryzyko uszkodzenia cienkich żył.

Odmiany łączników

W praktyce spotyka się m.in.:
- łączniki pojedynczych żył,
- łączniki parowe,
- złączki przelotowe,
- złączki odgałęźne,
- wersje żelowane lub wypełnione masą uszczelniającą.

IDC a gazoszczelność

Nie każdy łącznik IDC automatycznie zapewnia gazoszczelność całego połączenia. Gazoszczelne są przede wszystkim te elementy, które mają odpowiednią konstrukcję styku oraz zabezpieczenie przed wilgocią, np. wypełnienie żelem. Zwykły łącznik lub zacisk bez uszczelnienia może zapewnić kontakt elektryczny, ale nie ochroni łącza przed wpływem środowiska.

Ważne na egzaminie

Jeżeli pytanie dotyczy gazoszczelności, trzeba odróżnić samo połączenie elektryczne od połączenia chronionego środowiskowo. Element bez żelu, masy uszczelniającej lub szczelnej obudowy należy traktować jako taki, który nie zapewnia gazoszczelności.