PCM (Pulse Code Modulation, modulacja impulsowo-kodowa) to metoda zamiany sygnału analogowego, np. mowy w telefonii, na postać cyfrową. Jest podstawą wielu systemów telekomunikacyjnych, m.in. traktów PCM-30.
Etapy przetwarzania w PCM
Proces PCM obejmuje zwykle trzy podstawowe etapy:
- Próbkowanie – pobieranie wartości sygnału analogowego w określonych odstępach czasu. Po próbkowaniu sygnał jest dyskretny w czasie, ale jego amplituda nadal może przyjmować dowolne wartości.
- Kwantyzacja – przypisanie każdej próbce jednej z ograniczonej liczby wartości poziomów. Od tego momentu sygnał ma postać dyskretną także pod względem amplitudy, czyli staje się cyfrowy w sensie egzaminacyjnym.
- Kodowanie – zapis poziomów kwantyzacji w postaci ciągu bitów, np. zer i jedynek.
Ważne dla egzaminu
W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżniać:
- próbkowanie – wybór chwil pomiaru sygnału,
- kwantyzację – zamianę wartości amplitudy na poziomy dyskretne,
- kodowanie – przypisanie poziomom kwantyzacji kodów binarnych.
Jeżeli pytanie brzmi: „W procesie modulacji PCM sygnał staje się cyfrowy po...”, poprawną odpowiedzią jest kwantyzacja. Kodowanie jest kolejnym etapem, w którym wartości cyfrowe otrzymują reprezentację bitową.