W sieci ISDN stosuje się urządzenia zakończenia sieciowego oznaczane jako NT (Network Termination). Ich zadaniem jest połączenie linii operatora z instalacją i urządzeniami abonenta.
NT1
NT1 jest zakończeniem sieciowym typu 1. Znajduje się najbliżej sieci operatora i realizuje głównie funkcje warstwy fizycznej, takie jak:
- dopasowanie parametrów elektrycznych linii,
- zakończenie łącza abonenckiego,
- synchronizacja transmisji,
- przejście między linią operatora a instalacją abonenta.
W modelu ISDN po stronie operatora występuje zwykle styk U, a po stronie abonenta styk T lub S/T.
NT2
NT2 to zakończenie sieciowe typu 2. Jest bardziej zaawansowanym urządzeniem abonenckim, np. centralą abonencką ISDN lub urządzeniem przełączającym. Może realizować funkcje komutacji, koncentracji i obsługi wielu terminali.
W klasycznym modelu odniesienia ISDN NT2 zapewnia styk S, do którego podłącza się terminale abonenckie, np. telefony ISDN lub inne urządzenia TE1.
Styki w uproszczeniu
- U – od strony linii operatora do NT1,
- T – między NT1 a NT2,
- S – między NT2 a terminalem abonenckim.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli pytanie brzmi: jakie urządzenie należy zamontować u abonenta, aby podłączyć terminal abonencki do styku S, poprawną odpowiedzią jest NT typu 2 dostępu ISDN. Modemy VDSL i HDSL dotyczą technologii xDSL, a nie klasycznego styku S w ISDN.