Parametry jednostkowe toru kablowego opisują właściwości elektryczne linii przypadające na jednostkę długości, najczęściej na 1 km. Stosuje się je w modelu linii długiej, gdzie kabel nie jest traktowany jak jeden skupiony element, lecz jako układ o parametrach rozłożonych wzdłuż całej długości.
Podstawowe parametry jednostkowe
Do podstawowych parametrów jednostkowych toru kablowego zalicza się:
- rezystancję jednostkową R – opór żył przewodzących, zwykle w Ω/km,
- indukcyjność jednostkową L – zdolność toru do wytwarzania pola magnetycznego, zwykle w H/km lub mH/km,
- pojemność jednostkową C – pojemność między żyłami lub między żyłą a ekranem/ziemią, zwykle w F/km lub nF/km,
- upływność jednostkową G – przewodność izolacji, czyli odwrotność rezystancji izolacji, zwykle w S/km.
Znaczenie w telekomunikacji
Parametry te wpływają na tłumienie, zniekształcenia i prędkość propagacji sygnału w kablu. Im dłuższy tor, tym większe znaczenie mają parametry rozłożone, dlatego w analizie linii długiej nie wystarcza samo mierzenie rezystancji całego odcinka.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Impedancja charakterystyczna nie jest parametrem jednostkowym. Jest parametrem wynikowym linii, obliczanym na podstawie parametrów R, L, C i G oraz częstotliwości. Dlatego w pytaniu o parametry jednostkowe odpowiedzią niepasującą jest impedancja charakterystyczna.