Co to jest PDH?
PDH (ang. Plesiochronous Digital Hierarchy) to plezjochroniczna hierarchia cyfrowa stosowana w telekomunikacji do zwielokrotniania strumieni cyfrowych. Określenie plezjochroniczna oznacza, że poszczególne strumienie mają bardzo zbliżone częstotliwości taktowania, ale nie są idealnie zsynchronizowane wspólnym zegarem.
Stopień zwielokrotnienia w europejskim PDH
W europejskim standardzie PDH przyjęto 4-krotny stopień zwielokrotnienia. Oznacza to, że na każdym kolejnym poziomie hierarchii łączy się zasadniczo cztery strumienie niższego rzędu w jeden strumień wyższego rzędu.
Typowe poziomy europejskiej hierarchii PDH to:
- E1 – 2,048 Mbit/s, np. strumień PCM-30,
- E2 – 8,448 Mbit/s, powstaje z 4 strumieni E1,
- E3 – 34,368 Mbit/s, powstaje z 4 strumieni E2,
- E4 – 139,264 Mbit/s, powstaje z 4 strumieni E3.
Wartości przepływności nie są idealnym wynikiem prostego mnożenia przez 4, ponieważ w PDH stosuje się dodatkowe bity sterujące, synchronizacyjne i wyrównujące.
Dlaczego to ważne na egzaminie?
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących PDH często pojawia się informacja o europejskim standardzie zwielokrotniania. Należy zapamiętać, że poprawną odpowiedzią jest zwielokrotnienie 4-krotne.
Przykład
Jeśli multiplekser PDH otrzymuje cztery strumienie E1 po 2,048 Mbit/s, może utworzyć strumień wyższego rzędu E2 o przepływności 8,448 Mbit/s.
Najważniejsze skojarzenie: europejski PDH = hierarchia E = zwielokrotnienie 4-krotne.