Przeplot bitowy to sposób multipleksacji stosowany w plezjochronicznej hierarchii cyfrowej PDH wyższego rzędu. Polega na tym, że do strumienia zbiorczego wstawiane są kolejno pojedyncze bity pochodzące z multipleksowanych strumieni niższego rzędu.
Przykładowo, przy łączeniu kilku strumieni E1 w strumień wyższego rzędu multiplekser pobiera bit z pierwszego strumienia, następnie bit z drugiego, kolejnego itd. W ten sposób powstaje strumień o większej przepływności.
Dlaczego w PDH stosuje się przeplot bitowy?
Systemy PDH są plezjochroniczne, czyli poszczególne strumienie mają bardzo zbliżone, ale nie idealnie takie same częstotliwości taktowania. Z tego powodu podczas multipleksacji potrzebne są mechanizmy wyrównywania różnic zegarów, np. bity dopełniające i bity sterujące.
Przeplot bitowy dobrze pasuje do takiej organizacji transmisji, ponieważ umożliwia składanie sygnałów o niewielkich różnicach częstotliwości bez konieczności ścisłej synchronizacji wszystkich źródeł.
Czego nie należy mylić?
W pytaniach egzaminacyjnych mogą pojawić się inne typy przeplotu:
- bajtowy – charakterystyczny dla systemów synchronicznych, np. SDH,
- ramkowy – oparty na całych ramkach,
- kolumnowy – związany z organizacją danych w strukturach ramkowych,
- bitowy – właściwy dla PDH wyższego rzędu.
Najważniejsze do zapamiętania
W systemach PDH wyższego rzędu stosuje się przeplot bitowy. Jest to kluczowa różnica względem systemów synchronicznych, w których częściej spotyka się organizację bajtową.