Styk S to interfejs stosowany w sieci ISDN po stronie abonenta. W dostępie BRA umożliwia podłączenie urządzeń końcowych, takich jak telefon ISDN, terminal ISDN, karta ISDN lub centrala abonencka.
W praktyce często spotyka się określenie styk S/T, ponieważ w wielu instalacjach funkcje zakończeń sieciowych są zintegrowane i granica między stykiem S oraz T nie jest fizycznie rozdzielona.
Gdzie znajduje się styk S?
Typowy układ dostępu ISDN BRA wygląda następująco:
- sieć operatora,
- zakończenie sieciowe NT1,
- ewentualnie zakończenie NT2, np. centrala abonencka,
- urządzenia końcowe TE podłączone przez styk S.
Styk S jest więc związany z częścią instalacji znajdującą się u abonenta.
Długości połączeń na styku S
Długość połączenia zależy od sposobu wykonania instalacji:
- połączenie dwupunktowe: maksymalnie 1000 m,
- krótka magistrala pasywna: typowo do około 100–200 m,
- konfiguracje rozszerzone mogą mieć inne ograniczenia zależne od parametrów linii.
W pytaniach egzaminacyjnych INF.01 należy zapamiętać szczególnie wartość: maksymalna długość połączenia dwupunktowego na styku S w dostępie BRA ISDN wynosi 1000 m.
Dlaczego długość jest ograniczona?
Ograniczenia wynikają z parametrów transmisyjnych przewodu, między innymi:
- tłumienia sygnału,
- opóźnień propagacji,
- dopasowania impedancji,
- możliwości poprawnej synchronizacji urządzeń.
Zbyt długa lub źle zakończona linia może powodować błędy transmisji, problemy z synchronizacją albo brak działania urządzeń ISDN.