Chłodzenie pasywne to sposób odprowadzania ciepła z podzespołu bez użycia elementów ruchomych, takich jak wentylator. Najczęściej wykorzystuje radiator, czyli metalowy element z żeberkami zwiększającymi powierzchnię oddawania ciepła do otoczenia.
Jak je rozpoznać?
Na karcie rozszerzeń z chłodzeniem pasywnym widać zwykle:
- duży radiator aluminiowy lub miedziany,
- wiele żeberek odprowadzających ciepło,
- brak wentylatora,
- brak przewodu zasilającego wentylator.
W pytaniach egzaminacyjnych karta graficzna lub inna karta rozszerzeń z samym radiatorem oznacza chłodzenie pasywne.
Zalety
- cicha praca, ponieważ nie ma wentylatora,
- mniejsze ryzyko awarii mechanicznej,
- brak zużycia łożysk wentylatora,
- niższe zapotrzebowanie na energię.
Wady
- mniejsza wydajność chłodzenia niż w systemach z wentylatorem,
- wymaga dobrego przepływu powietrza w obudowie,
- nie zawsze nadaje się do bardzo wydajnych i mocno nagrzewających się układów.
Chłodzenie pasywne a aktywne
Chłodzenie pasywne działa bez wentylatora. Chłodzenie aktywne wykorzystuje wentylator lub pompę, które wymuszają przepływ powietrza albo cieczy. Jeśli na rysunku widać tylko radiator, poprawną odpowiedzią jest zwykle: pasywne.