Polecenie ls w Linuxie

Słownik kwalifikacji INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych

Polecenie ls w Linuxie

ls to podstawowe polecenie systemów Linux/Unix służące do wyświetlania zawartości katalogu. Pokazuje nazwy plików i podkatalogów znajdujących się w bieżącym lub wskazanym katalogu.

Podstawowe użycie

ls

Wyświetla zawartość bieżącego katalogu.

ls /home

Wyświetla zawartość katalogu /home.

Najczęściej używane opcje

  • ls -l — pokazuje szczegółową listę, m.in. uprawnienia, właściciela, rozmiar i datę modyfikacji,
  • ls -a — pokazuje także pliki ukryte, czyli zaczynające się od kropki, np. .bashrc,
  • ls -h — pokazuje rozmiary w czytelnej formie, np. KB, MB, GB; zwykle używane z -l,
  • ls -la — popularne połączenie opcji: szczegółowo + pliki ukryte.

Przykład:

ls -lah /etc

Polecenie wyświetli szczegółową zawartość katalogu /etc, razem z plikami ukrytymi, a rozmiary poda w czytelnej formie.

Różnica względem podobnych poleceń

  • ls — wyświetla zawartość katalogu,
  • cd — zmienia bieżący katalog,
  • pwd — pokazuje ścieżkę bieżącego katalogu,
  • rpm — służy do obsługi pakietów RPM, nie do przeglądania katalogów.

W pytaniach egzaminacyjnych, jeśli pojawia się sformułowanie „wyświetlenie zawartości katalogu”, poprawną odpowiedzią jest najczęściej ls.