Partycja systemowa

Słownik kwalifikacji INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych

Partycja systemowa to partycja dysku, na której znajduje się zainstalowany system operacyjny lub pliki niezbędne do jego uruchomienia. W pytaniach egzaminacyjnych INF.02 najczęściej przyjmuje się uproszczenie: jest to partycja, na której zainstalowano system operacyjny, np. Windows lub Linux.

Przykład

W komputerze z jednym dyskiem mogą istnieć partycje:

  • C: — partycja systemowa z zainstalowanym Windowsem,
  • D: — partycja na dane użytkownika,
  • partycja odzyskiwania — używana do przywracania systemu.

W systemie Linux odpowiednikiem może być partycja zawierająca katalog główny /, np. /dev/sda2, na której znajduje się system.

Czym nie jest partycja systemowa?

Nie należy mylić jej z innymi typami partycji:

  • partycja rozszerzona — specjalny typ partycji w układzie MBR, służący do tworzenia partycji logicznych,
  • partycja wymiany — obszar używany jako pamięć wirtualna, np. swap w Linuxie,
  • partycja danych — przeznaczona głównie na pliki użytkownika,
  • folder — element systemu plików, a nie partycja dysku.

Znaczenie praktyczne

Partycja systemowa jest kluczowa dla działania komputera. Jej usunięcie, uszkodzenie lub błędne sformatowanie może spowodować brak możliwości uruchomienia systemu. Dlatego przed zmianami na partycjach należy wykonać kopię zapasową danych.