ps oraz top to polecenia służące do przeglądania procesów w systemie Linux. Oba pokazują informacje o działających programach, ale różnią się sposobem prezentacji danych.
Polecenie ps
ps pokazuje statyczny zrzut listy procesów w danym momencie. Oznacza to, że wynik polecenia nie odświeża się automatycznie. Jeśli chcemy zobaczyć zmiany, trzeba uruchomić polecenie ponownie.
Przykłady:
ps
ps aux
ps -ef
Często wyświetlane informacje to m.in.:
- PID procesu,
- użytkownik uruchamiający proces,
- użycie CPU i pamięci,
- czas działania procesu,
- polecenie, które uruchomiło proces.
ps jest przydatne, gdy chcemy szybko sprawdzić konkretny proces, np. połączyć je z grep:
ps aux | grep apache
Polecenie top
top pokazuje dynamiczny podgląd procesów. Lista procesów jest odświeżana na bieżąco, dzięki czemu można obserwować aktualne obciążenie systemu.
Uruchomienie:
top
top pokazuje m.in.:
- aktualne użycie CPU,
- użycie pamięci RAM i swap,
- listę najbardziej obciążających procesów,
- PID, użytkownika i priorytet procesu.
Program działa interaktywnie. Można np. zakończyć proces klawiszem k, zmienić sortowanie lub zakończyć działanie klawiszem q.
Najważniejsza różnica egzaminacyjna
ps pokazuje stan procesów w jednej chwili, natomiast top prezentuje aktualnie działające procesy i odświeża informacje na bieżąco. Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawna jest odpowiedź wskazująca, że top działa dynamicznie, a ps nie.