Pytania pomocnicze - INF.02

Rejestry procesora to bardzo szybkie, małe komórki pamięci znajdujące się wewnątrz CPU. Przechowują dane potrzebne podczas wykonywania rozkazów.

Przechowują argumenty działań oraz wyniki pośrednie. Dzięki nim ALU może szybko pobierać dane do operacji.

Rejestry przechowują dane, natomiast ALU wykonuje operacje arytmetyczne i logiczne. Rejestry same nie realizują obliczeń.

Licznik rozkazów przechowuje adres następnego rozkazu programu do wykonania. Jest to szczególny rodzaj rejestru.

Akumulator to specjalny rejestr, który często przechowuje dane wejściowe lub wynik operacji arytmetyczno-logicznej.

Operacje arytmetyczne wykonuje ALU. Rejestry jedynie przechowują dane używane w tych operacjach.

Wyłącza wyświetlanie kolejnych poleceń przed ich wykonaniem. Często stosuje się zapis `@echo off`, aby ukryć także samą linię wyłączającą echo.

`>` zapisuje wynik polecenia do pliku i nadpisuje jego wcześniejszą zawartość. `>>` dopisuje wynik na końcu pliku.

Nie. Polecenie `echo ola.txt` wypisuje dosłowny tekst `ola.txt`.

Plik `ala.txt` zostanie utworzony, a następnie zostanie do niego wpisany tekst `ola.txt`.

Można użyć polecenia `type ola.txt >> ala.txt`. Wtedy do pliku `ala.txt` zostanie dopisana rzeczywista zawartość pliku `ola.txt`.

Zatrzymuje wykonywanie skryptu i czeka na naciśnięcie klawisza przez użytkownika. Pozwala zobaczyć wynik działania skryptu przed zamknięciem okna.

Ponieważ `echo` nie operuje na zawartości pliku o podanej nazwie. W tym przypadku nazwa `ola.txt` jest tylko tekstem dopisywanym do `ala.txt`.

DVD-10 ma pojemność około 9,4 GB, czyli mniej niż wymagane 10 GB. Dlatego do 10 GB danych trzeba wybrać pojemniejszy nośnik, np. DVD-18.

DVD-5 jest płytą jednostronną i jednowarstwową o pojemności około 4,7 GB. DVD-9 jest jednostronna, ale dwuwarstwowa, dlatego mieści około 8,5 GB.

Dane mogą być zapisane po obu stronach płyty. W praktyce przy odczycie drugiej strony często trzeba fizycznie odwrócić płytę w napędzie.

Na jednej stronie płyty znajdują się dwie warstwy zapisu. Dzięki temu pojemność jest większa niż w płycie jednowarstwowej.

Największą pojemność ma DVD-18, około 17,1 GB. Jest to płyta dwustronna i dwuwarstwowa.

Standardowa jednowarstwowa płyta DVD, czyli DVD-5, ma pojemność około 4,7 GB. To najczęściej spotykany typ nośnika DVD.

Atrament sublimacyjny służy do wykonywania trwałych nadruków, głównie na tkaninach poliestrowych i materiałach pokrytych warstwą polimerową.

Filament jest tworzywem używanym w drukarkach 3D, a nie materiałem eksploatacyjnym stosowanym w drukarkach tekstylnych.

Fuser to zespół utrwalania w drukarce laserowej. Utrwala toner na papierze za pomocą temperatury i nacisku.

Taśma woskowa jest stosowana w drukarkach termotransferowych, najczęściej do drukowania etykiet i kodów kreskowych.

Najlepiej sprawdza się na poliestrze oraz powierzchniach pokrytych specjalną powłoką sublimacyjną.

W zwykłym druku atrament pozostaje głównie na powierzchni nośnika. W sublimacji barwnik pod wpływem temperatury wnika w strukturę materiału.

fsck służy do sprawdzania spójności systemu plików i naprawiania wykrytych błędów logicznych. Używa się go np. po nieprawidłowym wyłączeniu komputera lub problemach z montowaniem partycji.

Sprawdzanie zamontowanej partycji może doprowadzić do uszkodzenia danych, ponieważ system nadal może zapisywać na niej pliki. Najbezpieczniej uruchamiać fsck na partycji odmontowanej lub z trybu ratunkowego.

Przykład: `sudo fsck /dev/sda1`. Polecenie sprawdzi system plików znajdujący się na wskazanej partycji.

fsck sprawdza i naprawia system plików, natomiast fdisk służy do tworzenia, usuwania i modyfikowania partycji dysku. Są to narzędzia do różnych zadań.

fsck naprawia istniejący system plików, a mkfs tworzy nowy system plików na partycji. Użycie mkfs zwykle usuwa dotychczasowe dane z danej partycji.

fsck diagnozuje i naprawia system plików, a lshw wyświetla informacje o sprzęcie komputera. lshw nie służy do naprawy dysku ani systemu plików.

fsck naprawia głównie błędy logiczne systemu plików, a nie fizyczne uszkodzenia nośnika. Do oceny stanu technicznego dysku lepiej użyć np. S.M.A.R.T.

Nowe zagrożenia pojawiają się codziennie, więc nieaktualny antywirus może ich nie rozpoznać. Konieczne są aktualizacje baz wirusów i regularne skanowanie.

To zestawy informacji pozwalające programowi antywirusowemu rozpoznawać znane złośliwe oprogramowanie. Muszą być często aktualizowane.

Skanowanie sprawdza pliki, katalogi, pamięć i wybrane obszary systemu w poszukiwaniu złośliwego oprogramowania. Może być szybkie, pełne lub niestandardowe.

Dwa aktywne antywirusy mogą wzajemnie się blokować, spowalniać komputer i generować konflikty. Zwykle zaleca się używanie jednego głównego programu ochronnego.

Aktualizacja programu poprawia samo oprogramowanie, jego funkcje i błędy. Aktualizacja baz wirusów dodaje informacje o nowych zagrożeniach.

Ochrona w czasie rzeczywistym monitoruje działania systemu na bieżąco, np. uruchamiane pliki i pobierane dane. Dzięki temu może zablokować zagrożenie przed infekcją.

Nie. Defragmentacja porządkuje rozmieszczenie danych na dysku HDD, ale nie wykrywa ani nie usuwa złośliwego oprogramowania.

Najczęściej pojawiają się opisy przezroczystych okien, efektu szkła oraz płynnych animacji. Te cechy wskazują na Windows Aero.

Aero występuje w Windows Vista i Windows 7 oraz wykorzystuje przezroczystość i animacje. Luna to domyślny styl graficzny Windows XP.

Nie. GNOME to środowisko graficzne używane głównie w systemach Linux i Unix, a nie standardowy interfejs Windows.

Aero Glass to efekt wizualny polegający na półprzezroczystych obramowaniach okien, przypominających szkło.

Efekty Aero są renderowane z użyciem akceleracji graficznej. Bez właściwego sterownika lub wydajnej karty graficznej system może wyłączyć te efekty.

Aero kojarzy się przede wszystkim z Windows Vista i Windows 7. W późniejszych wersjach Windows wygląd interfejsu został zmieniony.

Iloczyn logiczny to operacja, która daje wynik prawda tylko wtedy, gdy wszystkie sprawdzane warunki są prawdziwe. Odpowiada jej operator AND.

AND wymaga spełnienia wszystkich warunków. OR daje wynik prawda, gdy spełniony jest co najmniej jeden warunek.

NOT to negacja logiczna. Zamienia prawdę na fałsz, a fałsz na prawdę.

XOR daje wynik prawda, gdy prawdziwy jest dokładnie jeden z dwóch warunków. Jeśli oba warunki są takie same, wynik jest fałszywy.

Stosuje się je m.in. w programowaniu, elektronice cyfrowej, procesorach, filtrach wyszukiwania oraz warunkach dostępu do systemów.

Skrót `md` pochodzi od angielskiego `make directory`, czyli utwórz katalog. Jest to polecenie używane w CMD.

W systemie Windows polecenia `md` i `mkdir` mają takie samo zastosowanie. Oba służą do tworzenia katalogów.

Należy wpisać polecenie `md Projekty`. Katalog zostanie utworzony w bieżącej lokalizacji.

Nazwę należy ująć w cudzysłów, np. `md "Nowy folder"`. Bez cudzysłowu CMD może potraktować słowa jako osobne argumenty.

Do przechodzenia między katalogami służy polecenie `cd`. Na przykład `cd Dokumenty` przechodzi do katalogu Dokumenty.

Do usuwania pustych katalogów służy `rd` lub `rmdir`. Przykład: `rd Test`.

Zwykła karta Ethernet może obsługiwać komunikację w sieci, ale nie musi umożliwiać startu komputera z sieci. Do rozruchu sieciowego potrzebna jest obsługa PXE.

IEEE 802.3 określa standard działania sieci Ethernet. PXE to mechanizm uruchamiania komputera przez sieć przed startem systemu operacyjnego.

Skoro komputer nie ma dysku, nie może uruchomić systemu lokalnie. Musi więc korzystać z rozruchu sieciowego, a do tego potrzebna jest karta sieciowa z PXE.

Potrzebna jest karta sieciowa z PXE, obsługa rozruchu sieciowego w BIOS/UEFI oraz serwer sieciowy, zwykle DHCP i TFTP lub inna usługa udostępniająca pliki rozruchowe.

Rozruch z sieci ustawia się zwykle w BIOS/UEFI, w sekcji kolejności bootowania. Opcja może być opisana jako Network Boot, PXE Boot, LAN Boot lub Boot from LAN.

Problemem nie jest brak nośnika lokalnego, tylko utrata możliwości uruchamiania systemu z sieci po awarii karty sieciowej. Należy więc przywrócić funkcję rozruchu sieciowego.